பணம்.

அச்சிட்ட பணமெல்லாம்

பத்திரமாய் வைத்திட்டு,

நாடாளும் பிரமுகர்கள்

எல்லாம் எங்கு தான்

தொலைத்தார்கள் உயிர்

தரித்த மனிதத்தை?

Advertisements

உன் காதல் சொல்ல…

ஆழதழுவல் வேண்டாம்

நுனிவிரல் ஸ்பரிசம் போதும்

ஆழமாய் ஒரு முத்தம் வேண்டாம்

அழகான ஓர் பார்வைப் போதும்

கண்ணீர் துடைக்க கை வேண்டாம்

சாய்ந்து கொள்ள ஓர் தோள் போதும்

கட்டி அணைக்க காரணம் வேண்டாம்

புன்னகை வீச சில சந்தர்ப்பம் போதும்

இதமாய் உணர பல யுகங்கள் வேண்டாம்

உளமாய் வாழ ஒரு ஜன்மம் போதும்

உன் காதல் சொல்ல ஆயிரம் வார்த்தை வேண்டாம்

உண்மை உணர்த்திட ஓர் சுவாசம் போதும்…

மரித்த மனிதம்.

புவி வாழ

மண் செழிக்க

மழை நல்க

வரம் தொலைத்து

மனம் நொந்து

உயிர் காக்க முழங்கும்

என்னை,

அடித்ததால் காய்ப்பியது

உன் இதயம்,

சுட்டதால் மரித்தது

உன் மனிதம்.

இந்த வாழ்க்கை…

சிதைந்த கனவின்

சிதறும் துளியாய்

சிதையுண்டு கனக்கிறது

சிதறடித்த ஓர் ஆசை….

துளைக்கின்ற எண்ணக்கீற்றின்

துலக்கும் அர்த்தமாய்

துளைத்து மீள்கிறது

துலங்காத ஒரு பொறி…

அலைப்பறிக்கும் மனதின்

அழைக்கும் குரலாய்

அலைக்கழிக்கின்ற சிந்தனைகள்

அளைவாய் அரிக்கும் இதயத்தை…

ஓய்ந்து சாயும் நொடி தேடி

ஓடிக் கொண்டிருக்கிறது

ஓய்வில்லா இந்த வாழ்க்கை…

நீள்கிறது இந்த வாழ்க்கை…

பனி வருடிய சிறு பூவாய்,

கால் வருடிய சிறு அலையாய்,

தென்றல் வருடிய தளிர் தேகமாய்,

இதயம் வருடிய முதல் காதலாய்,

வருடிச் செல்கிறது சில நினைவுகள்,

பட்டு கைகளின் செல்ல ஸ்பரிசமாய்,

பட்டாம்பூச்சியின் வண்ண ஸ்பரிசமாய்,

மழை தூறலின் முதல் ஸ்பரிசமாய்,

பால் நிலவின் குளிர் ஸ்பரிசமாய்,

ஸ்பரிசித்து செல்கிறது சில நிஜங்கள்,

தளிர் புன்னகை

விட்டுச்செல்லும் கனவாய்,

ஒரு பார்வை

தந்து விட்டுச்செல்லும் ஏக்கமாய்,

தினம் வரும்

விடியல் வீசும் நம்பிக்கையால்

நீள்கிறது இந்த வாழ்க்கை…

அன்பெல்லாம் காதலே…

காதலை கொச்சைப்படுத்தாதீர்,

அது அழகானது,

ஆக்கப்பூர்வமானது,

இதயம் மேன்மையுரச் செய்துவது,

உலகை இயங்கச் செய்வது,

மென்மையான அதிர்வலைகளைக்

கொண்டது,

அன்பெல்லாம் காதலே,

நட்பாய் , பாசமாய், பிரியமாய்,

சிநேகமாய்,

பற்பல பரிமாணங்களைக் கொண்டது,

பழகும் பொழுதும் பிரியும் பொழுதும்

சுகமானது,

சோகங்களுடனும் எண்ணங்களை

விரியச்செய்வது,

வலிகளை கடக்கும் பொழுதும்,

மனதை வலிமையாக்குவது,

அன்பின் அடித்தளத்தை

உணரச்செய்வது,

பிரியத்தின் பிடிமானங்களை

பரவச் செய்வது,

நட்பின் நாகரீகத்தை

நம்பச் செய்வது,

ஆதலால் கொச்சைப்படுத்தாதீர்

காதலால் கொன்றேன் என்று…

உனதாய் நான் பிறப்பானேன்…

இரு நாடியாய் நம் இதய துடிப்பு

இணைந்தொலித்த உன்னத

தருனத்தில் ,

நானும் புது பிறப்பெடுத்தேன்.

உன் வளர்ச்சியின் பொருட்டு

என்னுள் ஏற்பட்ட மாற்றங்கள்

என் இதயத்தையும் சேர்த்தே

விரியச் செய்தது.

பெற்றெடுத்த நொடியின் புனிதம்

உன்னையே சாரும்

என்னை நீ தேர்ந்தெடுத்தற்காக.

இந்த உலகின் சுழற்சியின் எனதான

கடமையாய் மட்டுமே இல்லாமல் ,

என்னுள் நீ ஏற்படுத்தும்

சுய மேன்மையின் முதல் படியே ,

இந்த தாய்மை உணர்வு.

கேள்விகளுக்கு அப்பாற்பட்ட

தெய்வத்தின் ஒப்பீடில்லாமல்,

என் குறை நிறைகளை

ஈடுசெய்யும் ஒரு சகமனுஷியாய்

உன் கைகோர்த்து நடக்கும்

வாய்ப்பு போதும் எனக்கு

இந்த வாழ்வை இரசிக்க.

கற்றுத் தரும் பொருட்டே நானும்

உன்னுடன் இவ்வாழ்க்கையை

கற்றுக்கொள்ளகிறேன்.

உன் கண்ணசைவும்

சிறு நகையும் என்

ஆற்றலின் குறியீட்டு கருவி.

உன் இதழ் தொடும் ஸ்பரிசமே

என் செயல்திறன் பரிசு.

என் இதயம் வழிய வழிய

நீ என்னிடம் கொடுக்கும்

உன் ஒட்டுமொத்த அன்பே

நான் இந்த உலகில்

பரப்பும் பேரானந்தம்…

என் செய்வேன், என் நெஞ்சே…

சுயம் தேடிய பொழுதுகளில்

வார்த்தைகளின் வசவுகளால்

வாடிய பொழுதுகளில்

வாஞ்சையாய் நீட்டிய முதல்

கையில் என்னை மீட்பேனா?

முகம் தெரியா தோழிகளின்

வன்கொடுமை பதிவுகளில்

மீட்டெடுத்த சுதந்திரத்தின்

படுகொலைக்கு துடிப்பேனா?

சிரித்தொழுகா சிறு இதழ்களின்

இருகிய முகத்தின்

சொல்லொண்ணா வேதனையில்,

மரித்த மனிதத்திற்கு

ஒப்பாரி வைப்பேனா?

பெண்களை தெய்வமாக்கி

கற்கள்தான் என நினைத்து

உயிர்ப்பின் சுவாசத்தை

கழுத்தறுக்கும் சமுதாயத்தில்

பொய்யான ஓர் அங்கமாய்

ஆறுதல் தான் தேடுவேனா?

என் செய்வேன்

என் நெஞ்சே…

கனக்கும் இதயத்தை

சுமக்கும் பொழுதுகளில்

பாரம் தாங்காமல்

நானும் தான்

இறக்கி வைக்க துணிவேனா?

இரவின் ஓலங்கள்…

இருட்டின் ஓலங்கள்

உறங்கா இரவுகளின்

இம்சிக்கும் சஞ்சலங்களாய்

உரைக்கும் உண்மைகளின் இறுக்கம்

அவிழ்கும் இரணங்களின்

உறைந்த குருதியின் ஒளிந்த

உண்மைகளின் கனம் போதும்

இரு விழியும் சேராமல் நனைய…