காதலில் கரைந்திடவே…

மலர் தீண்டிய காற்றாய்

என்னுள் உன் வாசம்

குருதியின் பிழையாய்

என் நரம்பில் உன் துடிப்பு

உன்னை பார்க்கும் பொழுதில்

நொடி தொட மறுக்கும் என் இமை

என் வரமாய் வந்த ஒரு சாபமோ…

என் மொழியில் வந்த ஒரு பிழையோ…

வரம்பை மீறிய ஒரு இலக்கனமாய்…

என் உயிரை தீண்டிய ஒரு நஞ்சாய்..

பிரிவின் வலியில் ஒரு வலிமையாய்…

இறந்த பின்பும் ஒரு துடிப்பாய்…

வாழ்வின் வரமாய் நீ வந்தாய்…

எனை நான் உணர…

பிரிவின் சாபங்கள் தான் தந்நாய்…

உனை நான் நீங்க. ..

உனை ரகசியமாய என்னுள் வைத்து

காத்திடவா இல்லை

இருளில் கண்ணீரில் வடித்திடவா

சேரா துயரில் மூழ்கிடவே

உனை சுவாசித்து எனைதான்

மீட்டிடவா

கரையில்லா இந்த காதலில் நானும் கரைந்திடவே…

முடிக்கப்பட்டாத ஓவியம் நான்…

முடிக்கப்படாத ஓவியம் நான்

முடிவறியா தொடக்கமும் நான். ..

பகிரபடாத பதில் நான்

பார்த்த நொடியின் கேள்வியும் நான். ..

ஆழ்மனதின் ரகசியம் நான்

அறியப்படாத அந்தரங்கமும் நான். ..

கைக்குகிட்டா ஆசை நான்

அலைபறிக்கும் மனதின் ஓசையும் நான். ..

அறிந்தும் உணரா பொருள் நான்

அலைக்கழிக்கும் வாழ்வின் அர்த்தமும் நான். ..

புலர்ந்த பொழுதின் புனிதம் நான்

பொருள் உணரா கவிதையும் நான். ..