இருண்ட பாதையில் தூரத்து
ஒற்றை விளக்காய்
பாலைவன வெயிலில்
ஒரு குவளை தண்ணீராய்
சுழற்சியின் நடுவில்
எங்கிருந்தோ வரும் துடுப்பாய்
விரக்தியின் உச்சத்தில்
எதிர்பாரா உந்துசத்தியாய்
வருத்ததின் மிகுதியில்
இதமான ஒரு புன்னகையாய்
சுயகழிவிரக்கத்தின் தத்தளிப்பில்
தோள் தட்டிய நம்பிக்கையாய்
நானே அறியாமல்
என்னோடுப் பயனிக்கும்
தோழனாய் கடவுள்.

Advertisements